(1377)

اين مقاله در دومين سمينار «بررسي مسايل مطبوعات ايران» كه در خرداد 1377 و از سوي مركز مطالعات و تحقيقات رسانه‌هاي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي برگزار شد ارايه گرديد و در جلد اول مجموعه مقالات اين سمينار منتشر شده است (صص 75-66).
اين مقاله با بررسي تعريف «توسعه ملي» و نتايج حاصل از اين تعريف و سپس ابعاد متناظر توسعه در وجوه سياسي، اجتماعي و اقتصادي و فرهنگي شروع مي‌شود و سپس به تنگناهاي توسعه ملي ايران و مهمترين آن يعني پس‌افتادگي ساخت سياسي اشاره مي‌كند و نشان مي‌دهد كه اين معضل پس از يك قرن تلاش هنوز هم حل نشده است و اگر انقلاب ابتداي قرن بيستم ايران براي تحقق حاكميت قانون بود، جنبش پاياني اين قرن نيز همين شعار را دارد و اين افتخاري براي ايران نيست كه كماكان مسأله اصلي‌اش حل نشده است.
مقاله در قسمت بعد خود به رابطه مطبوعات و توسعه ملي ايران با عنايت به تنگناهاي اشاره شده مي‌پردازد و در اين زمينه به ضعف نهادهاي مدني و نيز شكاف دولت ـ ملت و فقدان نظارت اجتماعي در ايران مي‌پردازد و اين كه مطبوعات در هر سه زمينه مي‌توانند به حل اين سه تنگنا كمك كرده و محرك توسعه ملي در ايران باشند. ضمن اين كه نتايج ديگري هم از مطبوعات براي روند توسعه ملي ايران متصور است كه به آنها نيز اشاره شده است.