« 'روزگار'م خوب نیست | خانه | وجه شخصي دين در اسلام »

سياست تعاملي با خوانندگان

گرچه چند ماه قبل اين سايت به دنيا آمد، اما از زمان فعال شدن عملی آن چند هفته ای بیشتر نمی گذرد ، تا آن زمان من هم مثل همه كساني كه تازه‌كارند در محيط مجازي تجربه‌‌اي نداشتم. اما اينك كه مدتي گذشته و بخش «كامنت»ها فعال شده و حتي مقوله‌اي تحت عنوان از نگاه مهمان هم اضافه شده به نظرم رسيد كه برخي نكات را خدمت خوانندگان محترم متذكر شوم.

1ـ تعدادي از دوستان نسبت به رنگ و فونت و ظاهر وبلاگ انتقاد داشته‌اند كه اميدوارم در اولين فرصت شكل و چارچوب ديگري تقديم شود.
2ـ هر مطلبي كه خدمت شما ارايه مي‌شود، احتمالاً مخاطب خاص خود را دارد، اگرچه بسياري از مطالب مخاطب عام دارند، ولي مخاطبين خاص هم براي مطلب متصور است. در اين صورت افرادي كه خارج از حوزه مخاطبان اين نوع مطالب هستنتد، به عنوان طرف مسأله وارد نشوند. فرض كنيد كه دو نفر ماركسيست با هم اختلاف عقيده دارند و عليه هم به كتاب‌هاي ماركس استناد مي‌كنند. در اين صورت فرد سومي كه اساساً ماركس و ماركسيسم را قبول ندارد، نمي‌تواند به آن دو اعتراض كند كه چرا به كتاب‌هاي ماركس استناد مي‌كنيد، اين كتاب‌ها تاريخ مصرفش گذشته است. البته اين فرد مي‌تواند با هر يك يا هر دوي آن افراد به مباحثه درباره اصل ماركسيسم بپردازد، كه در اين صورت آن افراد نمي‌توانند صحت عقيده خود را مستند به گفته ماركس نمايند، بلكه بايد به صورت منطقي وارد گفتگو و مباحثه شوند. بنابراين لازم است كه دوستان به اين وجه مطالب نوشته شده من عنايت كنند، و ديدگاه‌ها و نظرات خود را با توجه به اين نكته ارسال نمايند. اين موضوع خصوصاً درباره مسايل مذهبي و ديني نمود پيدا مي‌كند. مباحث درون ديني را افرادي كه به هر دليل به آنها اعتقاد ندارند، بگذارند براي ديگران كه اعتقاد دارند. اما در اصل قضيه مي‌توان سوال و جواب و گفتگو كرد.
3ـ افرادي كه لطف مي‌كنند و «كامنت» مي‌گذارند، به چند نكته توجه كنند تا استفاده بيشتري از نظراتشان برده شود.
الف‌ـ حتماً مطلب را به فارسي بنويسند. اين وبلاگ فارسي است و خوانندگان آن هم فارسي هستند. حروف هم فارسي باشد تا راحت خوانده شود.
ب‌ـ درباره اشخاص و افراد حتي‌المقدور چيزي ننويسيد يا ذكر نامي نكنيد، در اين صورت يا كامنت يا آن بخش حذف خواهد شد. اصولاً ذكر نام در غير موارد ضرور به فهم مضمون مطالب ضرر مي‌رساند و مضمون را تحت‌شعاع نام افراد قرار مي‌دهد.
ج‌ـ بي‌ترديد از توهين يا حتي كلمات تند و محكوم كردن‌هاي اين و آن پرهيز شود كه كامنت منتشر نمي‌شود، مگر اين كه فقط براي اطلاع من نوشته شده باشد.
دـ كامنت‌هايي كه به نحوي مخاطب آن من هستم در صورتي منتشر مي‌شود كه امكان پاسخ دادن براي من وجود داشته باشد. منظورم از امكان دو چيز است:
ـ فرصت داشته باشم. زيرا من در شرايط عادي حداكثر روزي 2 ساعت مي‌توانم مشعول اين كار شوم و بيش از اين برايم مقدور نيست.
ـ موضوع بايد در اولويت كاري من باشد و پرداختن به پاسخ را موجب طرح مسايلي ندانم كه آثار ناخوشايندي بر آن مترتب مي‌شود. البته نويسندگان اين نوع «كامنت‌ها» مي‌توانند مطالب خود را در اين فضاي مجازي نامحدود منتشر كنند، و علاقه‌مندان هم آن را مي‌خوانند، اما من و هر كس ديگر موظف نيستيم به مسايلي كه به هر دليلي علاقه‌مند به آن نيستيم يا آن را در اولويت خود نمي‌دانيم بپردازيم.
ه‍‌ـ به نظر مي‌رسد كه برخي دوستان «كامنت»گذار، مطلب اصلي را دقيق نمي‌خوانند و بعضا به موضوع ديگري يا بدون توجه به متن انتقاد مي‌كنند كه طبعاً لازم است از اين امر نيز پرهيز شود زيرا از يك سو احتمالاً موجب عدم انتشار و صرف وقت مي‌شود و از سوي ديگر هم اگر منتشر شود بايد پاسخي مبني بر بي‌توجهي به مطلب داده شود كه وقت همه را مي‌گيرد.
البته برخي مواقع اين مشكل ناشي از نارسايي يا خلاصه‌نويسي نوشته من است. كه در اين صورت به رفع ابهام خواهم پرداخت.
4ـ همچنان كه قبلاً هم گفته‌ام، اگر افرادي هستند كه علاقه‌مند به طرح مسايل سياسي ـ اجتماعي با رويكرد قالب در اين وبلاگ هستند مي‌توانند آن را به صورت مقاله نوشته و به صورت «كامنت» در ذيل يكي از مطالب ارسال كنند، در صورتي كه واجد حداقل‌هاي لازم باشد آن را مي‌توان به نام نويسنده يا بي‌نام او و احتمالاً با توضحياتي منتشر كرد.
5ـ يكي از مهمترين ويژگي‌هاي وبلاگ و سايت، در دسترس بودن كل مطالب است، و از آنجا كه هر نويسنده‌اي محدود به همان نوشته معين نمي‌شود، لذا در بسياري از موارد ابهامات ناشي از ناآشنايي با ديگر مطالب نويسنده است، كه اميدوارم در اينگونه موارد با ارجاع دوستان به مطالب ديگر قدري از ابهام قضايا كاسته شود.
با تشكر

Comments

با سلام:
خسته نباشید شما مواردتان را فرمودید در عوض باید خواهش خوانندگان تان را هم بشنوید:
لطفا 2 ساعتی که به این کار اختصاص میدهید رو بکشید جلوتر چون من تا ساعت 2 نصف شب میشینم تا مطلب جدید شمارو بخونم .موفق باشید

اگر خواستید قالب سایت را عوض کنید لطفا سایز فونت را کوچک نکنید. وبلاگ شما از معدود وبلاگ هایی است که موقع خواندنش چشم آدم درنمی آید
ممنون

چنذی پیش آقایان افشاری و عطری در کنگره آمریکا حضور داشتند و مطالبی را عنوان کردند.واکنش ها نسبت به این موضوع اکثرا منفی بود.نظر شما در این مورد برایم جالب است(اگر برای شما هم جالب باشد)
{اگر قبلا مطلبی در این مورد نوشته اید لطفا لینک آنرا بگذارید}

عبدی: به عنوان صاحبنظر قبلا افراد زیادی در این جلسلت شرکت کرده اند که اهمیت سیاسی پیدا نمی کرد اما به عنوان فعال سیاسی طبعا چنین اقداماتی مورد علاقه بسیاری از افراد نیست.من هم اگر آن را درست می دا نستم حتما از آن دفاع می کردم.

با سلام
از اينكه روزي دو ساعت از وقتتان را صرف پروژه اي مي كنيد كه اهدافي غير اقتصادي برايتان دارند به شما تبريك مي گويم. البته اگر در آينده بتوانيد از اين گذر منافع اقتصادي داشته باشيد تا جوابگوي زمان صرف شده را بكند چه بهتر.
كارتان با توجه به اينكه متكي بر اصول است در ميان افراد صاحب فكر كاملا نفوذ پيدا كرده و بزودي آمار بازديد كنندگانتان بالاتر خواهد رفت.
و اما اگر در صفحه بندي و استفاده از رنگ ها نظر آگاهان وب را بيشتر جويا شويد مطمئنا كامنت هاي مربوط به اين نكات خودبخود حذف خواهند شد و مشكلات كاربران چه در خواندن مطالب و چه در نوشتن به پايان خواهند رسيد
مطلب ديگر اينكه كارتان را بر روالي قرار دهيد كه مجبور نشويد به اكثر نويسندگان كامنت پاسخ گوئيد چرا كه در آينده نه تنها وقت گير خواهد بود بلكه خوانندگان ناخود آگاه انتظار پاسخ از شما را خواهند داشت كه اين نه تنها وقت گير مي باشد بلكه مي تواند مسير عملكرد اين سايت را به طرف اهدافي هدايت شده بكشاند.
در مقالاتي كه روي شبكه ظاهر مي شوند رعايت اصولي باعث جذب خواننده مي شوند كه يكي از آنها حجم مطلب مي باشد . با توجه به اينكه روزانه مي نويسيد سعي كنيد حجم مطلب در ارتباط با محتواي آن به بيش از يك صفحه نرسد .تا كنون از اين جهت عملكرد خوبي داشته ايد.
در پايان برايتان آرزوي انرژي كافي در پي گيري اين كار خطير و اساسي كه رشد آگاهي جمعي است خواهانم.

عبدی: از راهنمائی های شما تشکر می کنم.کوته شدن مطلب بعضا موجب نا رسائی می شود چنانچه تا کنون شده است اما باز هم سعی می کنم.

بسیار خوشحالم که سیاسیون فعال ما نیز بالاخره به این نتیجه رسیدند که داشتن یک وبلاگ میتواند ارتباط آنها با مردم و دوستانشان را نزدیک تر کند . وبلاگ شما دومین وبلاگیست از این دسته از فعالان که من در روزهای اخیر دیده ام . امیدوارم این وبلاگ به سرنوشت سایر وبلاگها دچار نشود و مانند قولهای 15 روزه بعضی از دوستان در کشاکش کارهای روزانه فراموش نشود !
اما جسارتاً یک نکته در مورد قالب وبلاگ شما به اعتقاد من باید تغییر یابد و آن رنگ حواشی آن است : استفاده از رنگهای روشن خواندن مطالب را برای خوانندگان راحت تر میکند و رنگ فعلی اندکی رنگ زمینه اصلی را تحت الشعاع قرار داده است .
برایتان آرزوی موفقیت میکنم .

سلام جناب عبدی ..من از اینکه فردی مثل شما دارای نشریه ای اینترنتی شده خوشحالم ..حس بچه ای را دارم که با پدرش در یک مسابقه و در یک تیم به بازی مشغولند... نسل من نسلی ست که پدرهایش یا درگیر جنگ بودند یا فرصتی برای بازی با کودکانشان نداشتند ...امیدوارم مسابقه ی جذابی از اب دربیاید ..اگر وقت داشتید به وبلاگ این کودک ایرانی سری بزنید ...با ارزوی سلامتی وبهروزی

سلام جناب عبدی:از اینکه این وبلاگ را می نویسید خوشحالم.این وبلاگ دریچه ای است برای یاد گرفتن منطقی فکر کردن وپلی است بین دو نسل با تفاوت سنی متفاوت که هر دو یاد بگیرن نظراتشون را بهم منتقل کنند.امیدوارم در اولویتهاتون نقد جدی اصلاحطلبها از هر زاویه ای که فکر میکنید لازمه اعم از اقتصادی.اجتماعی یا سیاسی را شروع کنید.فکر نکنم کسی تو طیف اصلاحطلب آمادگی این کار را غیر از شما داشته باشه.

برخلاف نظر دوست‌مان پاسخ دادن به کامنت‌ها و سوالاتی که مطرح می‌شود بسیار مفید و در جهت روشن شدن مطالب هر پست بسیار موثر است و خواهش می‌کنم تا آنجا که امکانش هست در موارد لازم به کامنت‌ها پاسخ بدهید. از طرف دیگر مهم‌ترین ویژگی وبلاگ دو سویه و زنده بودن ارتباط در آن است. حیف است اگر از این امکان استفاده نشود. اگر نوع و محتوای کامنت‌ها را در وبلاگ هایی که نویسنده‌ آنها به کامنت‌ها توجه می‌کند با وبلاگ‌های دیگر مقایسه کنید تفاوت فاحشی را در ارزش محتوایی آنها خواهید دید. مطمئن باشید جواب دادن به کامنت‌ها ارزش وقت گذاشتن را دارد.
و باز هم برخلاف نظر همان دوست‌مان با توجه به تحلیلی بودن مطالب شما "رسا و جامع بودن" بر "کوتاه بودن" قطعا الویت دارد

عبدی : منظور آن دوست این نبود که پاسخ داده نشود وی نگران بود که با زیاد شدن کامنت ها امکان پاسخگوئی از میان برود و انتظارات براورده نشود که نگرانی بجائی است..

جناب آقای عبدی : نکته ای را لازم بود در یادداشت قبلی بنویسم که فراموش کردم خدمتتان بنویسم و البته این مطلب خاص شماست و.....

عبدی : از رهاهنمائی های شما تشکر می کنم حتما در باز نگری و اصلاح سایت مورد توجه خواهد بود.

ba salam
lotfan e-maile shoma ra jahate ersaale matlab mikhastam.
ba tashakor.

عبدی: از همین طریق ارسال کنید فقط بالا ی مطلب ینویسید e-mail.
بزودی لینک ارتباط فعال خواهد شد.

سلام جناب عبدی
تذکرات بسیار بجا ست با تذکر دوستی که در مورد جواب به کامنتها داده کاملا موافقم امیدوارم جمله دسترسی به این سایت امکان بذیر نمی باشد با درایت شما در زمان ارتباط دیده نشود بنجره نیمه باز از بسته ان مفید تر است بامیدی که بنجره ها کاملا و بقول قدیمیها چهار طاق باز باشند

آقای عبدی عزیز:
لطفآ در تغییر سایت اندازه فونت را کوچک نکنید
از این که شما تقریبا هر روز می نویسید و به کارتان تعهد دارید به شما تبریک می گویم
موفق باشید

ba adate veb bogzar shoma ra haman abdi o khodemoni benamam aziz khoshalam ke shoma ra faaltar az hamishe mibinam dar arseye neveshtan va arezom ine ke sayere dustanetan niz in zaror ra dark konand va bejaye bazam chanezanihaye hamishegi ba mardane hokomat manande shoma kami ham chanehaye mobarakeshan ra ba ma mardom bekar bebarand az rahi besiar dor sarneveshte keshvaram ra donbal mikonam berasti be hameye shomaha mibalam
be omide moafaghiate bishtar va hokomatee ghanon dar irane aizeman.

با سلام آقای عبدی اگر امکان دارد بیوگرافی از خودتان برای خواننده های وبلاگتان قرار دهید.

عبدی : به حیف و صد حیف مراجعه کنید.

دو سئوال دارم جناب عبدی
فکر می کنید اگر به سفارت آمریکا حمله نمی کردید و این همه سال هم با آمریکا دشمنی نمی کردیم هم اکنون چه وضعی داشتیم؟
توضیح اینکه مسئله حمله به سفارت و دشمنی را لزوما به هم مرتبط نکنید و اگر صلاح دانستید جداگانه پاسخ دهید. هرچند این هر دو تا حدودی بهم مرتبطند

عبدی : امیدوارم 13 آبان مطلبی ارائه کنم.گرچه مقدماتی است..

چرا به روز نیستید ؟ نکنه تسخیر شدید ؟ کاش همه ی امیدواریها به وقوع می پیوست .